ความรู้สึกตอนเนี้ยมันถ้าเนิยามมันน่ะค่ะ มันมีคำไหนปนๆอยู่ในหัวใจเราบ้างมั้ยคะ กับทุกอย่างที่เจออยู่ครับก็เอ่อวันนี้ สิ่งที่ผมำเนินการอยู่ก็คือการเอ่อการต่อ สู้กับความไม่ยุติธรรมนะครับนะการถูกกัน แกล้งรังแกต่างๆนะครับนะเพื่อจะให้เอ่อผม พ้นจากเอ่อการเป็นอาวุโสหนึ่งนะครับนะ เอ่อเพราะฉะนั้นวันนี้เอ่อในเมื่อเอ่อ เราไม่สามารถไปขอร้องใครได้ไปขอความช่วย เหลือใครได้เราก็ต้องต่อสู้บนหลักกฎหมาย บนความเอ่อยุติธรรมนะครับที่เราพึงหาได้ นะครับมันเป็นยังไงอ่ะคะความรู้สึกที่บอก ว่าโดนรุมกินโต๊ะเนี่ยคือหมายความว่าเรา ได้พยายามคุยกับคนนั้นคนนี้แต่ว่ามันไม่ มีกระแสตอบรับในทางที่ดีสำหรับเราเลย อย่างงั้นหรอคะคืออย่างงี้คววามิรใน เรื่องของผมเนี่ยเอ่อมันเริ่มมาตั้งแต่ เมื่อปีที่แล้วนะครับตั้งแต่การเข้าค้น บ้านบ้างการออกหมายเรียกหมายจับต่างๆบ้าง นะครับนะก็เป็นกระบวนการเ้าเรียกว่าทฤษฎี สมคบอือหือนะฮะก็ตั้งแต่เอ่อการไปสร้าง เอ่อเรื่องสร้างราวนะฮะเพื่อจะให้ผมมีคดี จากนั้นเอ่อก็เมื่อมีคดีแล้วนะเ่อก็นำมา สู่กระบวนการการให้ออกนะครับอ่าผมไม่ เถียงว่าผมปตรมีอำนาจนะผปตรมีอำนาจจะให้ ใครออกก็ได้นะแต่ว่าวันนี้บังเอิญว่ากฎ หมายใหม่เนี่ยเขาคุ้มครองสิทธิ์นะเขไม่ ให้ใครไปแกล้งใครได้แล้วนะครับเพราะ ฉะนั้นเมื่อผปตรตั้งกรรมการสอบสวนวินัยรย แรงก็จะไปเข้ามาตรา 120 นะความแล้วในหมวด การดำเนินการเนี่ยมันต้องไล่ตั้งแต่มาตรา 100 กว่ามาเลยนะนะเพราะมันอยู่ในหมวด หมวดเดียวกันแต่ไม่ใช่ว่าเอ่ออะไรเป็น ประโยชน์ก็หยิบอะไรไม่เป็นประโยชน์ก็ไม่ หยิบไม่ใช่นะมันต้องดูทั้งทั้งหมวดนะไม่ งั้นจะเอาทั้งหมดไปไว้ในมาตราอย่าลืมนะ มาตรา 120 มันก็อยู่ก่อนมาตรา 131 นะครับ เพราะฉะนั้นผมอธิบายง่ายๆว่าเมื่อมีการ ตั้งกรรมการสอบสวนวินัยร้ายแรงเ่อสมัยพรบ ตำรวจเก่านะกฎกตรเก่าบอกว่าให้ผปตรเนี่ย ใช้ดุลพินิจนะอยู่จะเสียหายหรือไม่เสีย …
เปิดใจ “บิ๊กโจ๊ก” ผมไม่ผิด ยังมีสิทธิใน ผบ.ตร. Read More